علي پسرفضل،ازپدرش ازابي الحسن علي بن موسي الرضا ازپدرش واوازپدرانش نقل مي كندكه رسول خدا فرمود:همانا ماه رمضان،ماه بزرگي است كه خداونددرآن،نيكي ها رادوبرابرمي كندوبدي ها راازبين مي برد ودرآن،درجات رابالا مي برد.هركس كه دراين ماه،صدقه اي اندك بدهد،خداونداورامي بخشدوهركس كه دراين ماه،به زيردستان وخانواده اش خوبي كند،اورامي بخشدوكسي كه اخلاق خويش رانيكوكند،خدا اورا        مي بخشدوهركس كه خشم خودرا فروبخورد،اورامي بخشدوهركس كه صلة رحم نمايد،بخشيده مي شود.آنگاه فرمود:اين ماه شما،مانندماه ديگري نيست،چراكه ماه رمضان،وقتي به سوي شما روي آورمي شود،بابركت ورحمت روي آورمي گرددوزماني كه برشما پٌشت مي كند،بابخشودگي گناهان برمي گردد.دراين ماه،نيكي ها دوبرابرندواعمال خير،موردقبول حق مي باشند.هركس كه دراين ماه،براي خداونددوركعت نافله به جاي آورد، مشمول بخشندگي خداوندقرارمي گيرد.

حديث كردمارا هيثم پسرابي مسروق نهدي ازحسين پسرعلوان ازعمروپسرثابت كه گفت:حديث كردمرا محمد بن حمران،ازصادق جعفربن محمدكه فرمود:هركس،هرروزسي بارخداوندراتسبيح گويد،خداوند-تبارك وتعا لي هفتادنوع بلا راازاودفع مي كندكه كمترين آن،فقراست.                                                                           

21ماه رمضان

شهادت اميرالمؤمنين(ع)

امام المتقين اميرالمؤمنين(ع)درشب بيست ويكم ماه رمضان مقارن طلوع فجربه شهادت رسيد،درحالي كه ازسن مبارك حضرتش 63سال گذشته بود.دربيستم ماه رمضان اثرات سم درپاهاي مبارك اميرالمؤمنين(ع)ظاهرشدو  پاهاي مبارك ورم كرد.درشب بيستم ويكم اثرزهربربدن مبارك اميرالمؤمنين(ع)بسيارشد.حضرت فرزندان و اهل بيت خودراجمع كردوباآنها وداع نمودو وصيت هاي خودرافرمود.درآن شب هرچه خوردني وآشاميدني آوردند تناول نفرمود،ولبهاي مباركش به ذكرخداحركت مي كرد،ومانندمرواريدعرق ازپيشاني نازنينش           مي ريخت وبادست مبارك خودآن رابرطرف مي كرد.

به امام مجتبي(ع)فرمود:تورابه برادرت حسين(ع)وصيت مي كنم.به فرزندان ديگركه ازفاطمه زهرا(س) بودند،فرمود:شماراوصيت مي كنم به اطاعت ازحسن وحسين.سپس فرموند:‹‹خداوندشماراصبرنيكوكرامت فرمايد.امشب ازميان شما مي روم وبه حبيب خودمحمدمصطفي(ص)ملحق مي شوم چنانچه مراوعده داده است››.

صداي گريه ازاهل بيت بلندشد.آنگاه دستوراتي درموردغسل،كفن،نمازومحل دفن به امام مجتبي(ع)فرمودند و با امام حسين(ع)وحضرت زينب(س)كلماتي ازكربلاءفرمودند.

بعدازوداع باهمگان دست وپاي مبارك رابه طرف قبله كشيدندوفرمودند:‹‹اشهدان لا اله الله وحده لا شريك له واشهدان محمدا عبده ورسوله››،وچشمان مبارك رابستندوبهشت رابه قدوم خويش مبارك فرمودند.

صداي شيون وگريه ازخانة آن حضرت بلندشد.اهل كوفه كه باخبرشدند،صداي شيون ونا له ازتمامي شهر        برخواست،مانندروزي كه پيامبر(ص)ازدنيا رفتند.درآن شب آفاق آسمان متغيرگشت وزمين لرزيد وصداي تسبيح وتقديس فرشتگان ازهواشنيده شد.

سپس مشغول غسل آن حضرت شدند.بعدازغسل وكفن،امام حسن وامام حسين(ع)پشت سرتابوت راهمانطور كه حضرت فرموده بودندبرداشته،جلوتابوت خودش حركت مي كرد،تادرمكاني فرودآمد.

بعدازنمازبرآن حضرت توسط امام مجتبي(ع)،مقداري اززيرتابوت راكندندوقبري آماده يافتندكه داخل آن لوحي مسي ياسفا لي بودوبرآن نوشته شده بود:‹‹بسم الله ا لحمن ا لرحيم،اين قبري است كه نوح پيامبربراي بندة صا لح خداعلي بن ابي طا لب حفرنموده است.››بدن مطهرآن حضرت رادفن نمودندوحسب وصيت آن حضرت،قبرمطهرش رامخفي نمودندتادرزمان هارون برهمگان معلوم شد.

فرزندان آن حضرت ازهمسران مختلف 28دختروپسرند.5نفرآنها اولادحضرت صديقه طاهره فاطمه زهرا(س) هستندكه عبارتندازامام حسن وامام حسين وزينب كبري وام كلثوم وحضرت محسن(ع)كه دردوران حمل در شش ماهگي توسط منافقين درماجراي هجوم به خانة اميرا لمؤمنين(ع)به شهادت رسيد.حضرت عباس(ع)و جعفروعثمان وعبدالله دركربلا به شهادت رسيدند،كه مادرشان ام ا لبنين است.بقية اولادحضرت ازهمسران ديگرهستند.

وقتي خبرشهادت اميرا لمؤمنين(ع)به عايشه رسيدچنان خوشحال شدكه بي اختيارشعري خواندوسپس گفت: چه كسي علي راكشت؟جواب دادند:ابن ملجم .گفت:خاك بردهانش مباد(كنايه ازاينكه خوب كاري كرد).

درشب 21ماه رمضان حضرت عيسي بن مريم(ع)به آسمان برده شد؛ودرهمين شب حضرت موسي بن عمران ويوشع بن نون(ع)رحلت نمودند.

 قتل ابن ملجم

دراين روزابن ملجم بايك ضربت شمشيربه جهنم فرستاده شد.بعدازكشته شدن ابن ملجم مردم به سوي قطام ملعونه فاسقه هجوم آوردندواوراباشمشيربه درك فرستادندوجثه اش رابيرون كوفه سوزانيدند.

ابن بطوطه متوفي سال 779هجري گفته است:هنگامي كه به كوفه مسافرت كردم،درغربي جبانه كوفه درزميني سفيد،زميني بسيارسياه ديدم وعلت راپرسيدم.گفتند:اينجاقبرابن ملجم است.عادت اهل كوفه اين است كه هر سال هيزم زيادي مي آوردندو7روزدراين مكان مي سوزانند(تقويم شيعه،صفحه242ا لي 244)

علت نيازمندي به امام (ع)

1)ابوحمزة ثما لي گويد:به امام صادق(ع)گفتم:آيا زمين بدون امام باقي مي ماند؟فرمود:اگرزمين ساعتي بدون امام باشدفروخواهدرفت.

2)ابوهراسه ازامام باقر(ع)روايت كندكه فرمود:اگرامام راساعتي اززمين بردارند،زمين وساكنانش مضطرب شوندهمچنانكه دريا واهلش مضطرب شوند.

3)ابراهيم بن ابي محمودگويد:امام رضا(ع)فرمود:ماحجتهاي خداونددرميان خلايق وجانشينان اودرميان بندگانش وامينان خداوندبراسرارش هستيم وماكلمة تقوي وعروه ا لوثقي وگواهان خداوندونشانه هاي اودرميان آفريدگانش مي باشيم،خداوندآسمان وزمين رابه واسطة مانگاه مي داردكه زايل نشوندوبه واسطة ماست كه باران مي باردورحمت منتشرمي شودوزمين ازقائمي ازما خا لي نيست كه ياآشكاراست ويانهان واگرزمين يك روز ازحجت خا لي باشدزمين وساكنانش مضطرب شوندهمچنان كه درياواهلش مضطرب مي شوند.

4)ابوبصيرازامام صادق(ع)روايت كندكه فرمود:خداي تعا لي زمين رابدون عا لم واننهدواگرچنين نبودحق ازباطل شناخته نمي شد. 

5)محمدابن ابراهيم به امام صادق(ع)نوشت:ماراازفضل خودتان اهل بيت آگاه كنيد.وامام صادق(ع)چنين پاسخ دادند:ستارگان آسمان امامان اهل آسمان قرارداده شده است وآنگاه كه ستارگان آسمان بروند،براهل آسمانها آنچه وعده شده است برسدورسول خدا(ص)فرمود:اهل بيت من امان امتم مي باشندوآنگاه كه اهل بيتم بروند، برامتم وعده شده است برسد.

6)عبدالاعلي بن اعين گويد:ازامام باقر(ع)شنيدم كه مي فرمود:خداوندزمين رابدون عا لِم فرونگذاردتاآنچه راكه بيفزايندبكاهدوآنچه راكه بكاهندبيفزايد،واگرچنين نباشداموربرمردم آميخته ودَرهم مي شود. 

19ماه رمضان

ضربت خوردن اميرالمؤمنين(ع)

در19 ماه رمضان سال40هجري درنمازصبح درمسجدكوفه باشمشيري مسموم به دست ناپاك ابن ملجم منافق برفرق مبارك اميرا لمؤمنين(ع)ضربت واردشد.

در13ماه رمضان سال40هجري حضرت مولي ا لموحدين علي بن ابي طا لب اميرا لمؤمنين(ع)بعدازفارق شدن از جنگ نهروان ازشهادت خودخبردادنددرآن روزحضرت برفرازمنبربعدازبيان كلماتي دٌررباردرحقايق اسلام،در آخربيانات شريف خود،به فرزندشان امام حسن مجتبي(ع)فرمودند:تاامروزچندروزازماه مبارك رمضان مي گذرد؟امام مجتبي(ع)فرمود:13روزگذشته است.ازامام حسين(ع)پرسيدند:چندروزباقي مانده است؟امام حسين(ع)فرمود:17روزباقي مانده است.دراين هنگام اميرا لمؤمنين(ع)دست به محاسن مبارك گرفتند و فرمودند:نزديك است اين موي من به خون سرم خضاب شود.

درشب16ماه رمضان سال40هجري اميرا لمؤمنين(ع)درخواب پيامبر(ص)راديدند،وآن حضرت به نزديك شدن ملاقاتشان دربهشت به اميرا لمؤمنين(ع)بشارت دادند،واميرا لمؤمنين(ع)به دخترشان ام كلثوم(ع)خبردادند.در شب نوزدهم اميرا لمؤمنين(ع)روزه رادرمنزل ام كلثوم(ع)افطارنمودند.

درشب19ماه رمضان سال40هجري وردان وشبيب كه با ابن ملجم درشهادت اميرا لمؤمنين(ع)همراه بودند،در حين درگيري كشته شدند.

درسال چهلم گروهي ازخوارج درمكه جمع شدندوبركشتگان نهروان گريستند.سه نفرازآنان باهم پيمان بستند كه دريك شب اميرا لمؤمنين(ع)وعمروعاص ومعاويه رابكشند.

ابن ملجم كشتن اميرا لمؤمنين(ع)رابرعهده گرفت و واردكوفه شدوباكمك قطام بنت اخضركه ابن ملجم قصد ازدواج بااوراداشت،وباهمدستي شبيب بن بجره و وردان بن مجا له تصميم خودراعملي كرد.

درصبح روزنوذدهم بعدازاذان صبح،اميرا لمؤمنين(ع)واردمسجدشدوصداي نازنين ايشان به‹‹ياايها الناس، الصلاه››بلندشد.

سپس آن حضرت مشغول نمازشد.هنگامي كه درركعت اول سرازسجده برداشت شبيب برآن حضرت حمله ور شد،ولي شمشيرش خطاكرد.بلافاصله ابن ملجم لعنه الله حمله كردوشمشيراوبرفرق مبارك آن حضرت را شكافت ومحاسن شريفش به خون فرق مباركش خضاب شد،وصداي مباركش بلندشد:‹‹ِبسْمِ اللهِ وَبِاللهِ وَعَلي ِملَّه،ِ رَسولِ اللهِ،فٌزْتٌ وَرَبّ الكَعْبَهِ››.

صداي جبرئيل بلندشد:‹‹تَهَدَّمَتْ وَاللهِ اَرْكانٌ ا لْهٌدي وانْطَمَسَتْ اَعْلامٌ ا لتٌّقي وَانْفَصَمَت ا لعٌرْوهٌ ا لْوٌثْقي،قٌتِلَ ابْنٌ عَمَّ الْمٌصْطَفي،قٌتِلَ ا لْوَصيٌّ ا لْمٌجْتبَي،قٌتِلَ عَلي ا لْمٌرتَضي،قَتَلَهٌ اَشْقَي ا لاَشْقياء››.

عبدا لعظيم حسني ازامام جوادازآباء بزرگوارشان ازاميرا لمؤمنين(ع) چنين روايت كند:براي قائم ماغيبتي است كه مدتش طولاني است،گويا شيعه رادردوران غيبت اومي بينم كه جولان مي دهدمانندجولان چهارپايان،چراگاه رايم جوينداما آن رانمي يابند،بدانيدهركه درآن دوران دردينش استوارباشدوقلبش به واسطة طول غيبت امامش سخت نشوداودرروزقيامت هم درجة من است.سپس فرمود:هنگامي كه قائم ماقيام كندبيعت احدي برگردن او نيست وبه اين دليل است كه ولادتش پنهان است وشخص اوغايب مي شود.

اصبغ بن نٌباته گويد:ازاميرا لمؤمنين(ع)شنيدم كه مي فرمود:صاحب اين امرشريد(آوراه)وطريد(رانده) و فريد (تك)و وحيد(تنها)است.

مسعده بن صدقه گويدازامام صادق ازپدران بزرگوارشان روايت كرده است كه علي(ع)به منبركوفه خطبه خواند وفرمود:بارا لها! ناگزيربايستي درزمين حجتي براي خلايق باشدتاايشان رابه دين توهدايت كرده وعلم تورابه آنها بياموزدتاحجت توباطل نشودوپيروان اولياي توپس ازهدايت گمراه نشوند،اوياآشكاراست ولي مطاع نيست وياآنكه مستوراست ومنتظرظهور،اگرشخص اودرحالي كه آنان راهدايت مي كندغايب باشداماعلم وآداب اودر قلوب مؤمنين ثبت است وبدان عمل مي كنند.)تقويم شيعه/ص238و239)‌

باسلام وآرزوي قبولي طاعات براي همه دوستان مومن وروزه دار.متاسفانه توفيقات ازاينجانب گرفته شده بودوبراي مدتي نتوانستم وبلاگ رو به روز كنم وشرمنده دوستاني شدم كه پي گيرمطالب وبلاگ هستند.به هرحال مشكل به لطف خداحل شدوازاونجايي كه ماه پربركت رمضان راهم ازنيمه گذرانديم اما، بازهم حيفم اومدمطالبي رو كه قبلا تهيه كرده بودم دروبلاگ قرارندهم .مخصوصا مطلب مربوط به ميلادآقامون امام حسن مجتبي(ع) كه به اندازه كافي غريب هستند.ازدوستان هم خواهش دارم بانظرات سازنده خوداين حقيرراياري كنند.درپايان ازهمه دوستان خواهش دارم دراين روزهاي پرازنعمت وبركت ازدعا براي فرج آل الله علي الخصوص درلحظات ناب اين ماه چون لحظه افطار،سحروليالي قدرفراموش نكنند.من حقيرنيزاگرلايق باشم همه دوستان رادراوقات سحردرحرم آقاعلي ابن موسي الرضا(ع)دعاگوخواهم بود.درپايان هم يادآوربشوم كه همانطوركه دوستان خواسته اند به اميدحضرت حق همه نوشته هاباپيوست آدرس آنهاخواهدبود.

جابرازابي جعفرباقرنقل كردكه پيامبر،زماني كه به ماه رمضان نظرمي انداخت،بارويش به طرف قبله برمي گشت وآن گاه مي فرمود:خداوندگارا! اين ماه راهمراه امنيت وايمان وسلامت واسلام وعافيت وروزي گسترده ودفع بيماري ها وتلاوت قرآن وپايداري برنمازوروزه،برماتازه كن! خدايا! اين ماه را،به ماتسليم كن،مارانيزبه اوتسليم گردان،تااينكه ماه مبارك رمضان بگذردوبه تحقيق،تومارا بخشيده باشي.آن گاه صورتش رابه سوي مردم بر   مي گرداندومي گفت:اي گروه مسلمانان! زماني كه ماه شعبان طالع مي شود،شيطان هاي متمرد،به زنجيركشيده مي شوندودرهاي آسمان گشوده مي شودونيزدرهاي بهشت ها ورحمت،ودرهاي آتش بسته مي شودودعابه استجابت مي رسدوبراي خداوند،درهرافطار،آزادشدگاني است كه آنهاراازآتش جهنم نجات دهد.

رسول خدا(ص)مي فرمايد:اگرمي دانستيدكه درماه رمضان،چه چيزي عايدتان مي گردد،حتما شكرتان بر خداوندرازياده مي كرديد،چراكه دراول ماه مبارك،خداوندتمام گناهان امت مرامي بخشد،چه گناهان آشكاروچه گناهان پنهان وهزاران هزاردرجه بردرجات شمامي افزايد وبراي شما،پنجاه شهربنا مي كند.

درروزدوم ماه،براي هرگامي كه درروي زمين برمي داريد،عبادت يك سال ويك پيامبروثواب روزة يك سال را منظورمي كند.

درروزسوم ماه،به تعدادموهائي كه دربدن داريد،دربهشت قبه اي ازدٌرهاي سفيددربهشت براي شماآماده       مي كندكه دربالاي آن،12هزارودرپائين آن نيز12هزارخانه ازنورقرارداردودرهرخانه اي،هزارتخت ودر هر تختي،يك حورمي باشدوهرروزهزارفرشته برشماواردمي شوندوهمراه هرفرشته اي،هديه اي وجود دارد.

درروزچهارم ماه،خداوندهفتادهزارقصربهشتي برايتان درنظرمي گيرد،ودرهرقصري،هزارخانه قراردارد و در هرخانه اي پنجاه هزارتخت ودرهرتختي،حوري ودرمقابل هرحور،هزاركنيزوتنها روسري هريك ازاين كنيزها، برترازتمام دنيا ومافيهااست.

درروزپنجم ماه،خداونددربهشت برايتان هزارهزارشهرقرارخواهددادكه درهرشهري،هزارخانه اي،هفتادهزار سفرة گشوده ودرهرسفره اي،هفتادهزاركاسه ودرآن،شصت هزارنوع غذاهاي مختلف وجوددارد.

درروزششم ماه،خداوندصدهزارشهردر‹‹دارالسلام››دراختيارشما قرارمي دهدكه درهرشهرازآن صدهزارخانه ودرهرخانه،صدهزارتخت طلا قرارداردكه طول آن هزارذراع است ودرهرتختي،زني ازحورالعين قرارداردكه داراي سي هزارگيسوي بافته شده ازدٌروياقوت مي باشدوهرگيسوراصدهزاركنيزحمل مي كند.

درروزهفتم ماه،خداوندبه شخص روزه دار،ثواب چهل هزارشهيدوچهل هزارصديق را ارزاني مي نمايد.

درروزهشتم ماه،پاداش اعمال شصت هزارعابدرابه شخص روزه دارمي دهد.

درروزنهم ماه،به اندازة ثواب هزارعالم وهزاراعتكاف كننده،ثواب عطا مي كند.

درروزدهم ماه،ازحاجت هاي شماهفتادهزارتايش رابرآورده نموده وتمام خورشيدوماه وستارگان وجانداران وپرندگان ودرندگان وسنگ هاو كلوخ ها وتروخشك وماهي هاي درياها وبرگ هاي درختان وكتابها،ازخداوند براي شما طلب آمرزش خاهندنمود.

درروزيازدهم ماه،ثواب چهارحج وعمره برايتان درنظرگرفته مي شود،حج هائي كه بايك پيغمبربرگزارشده باشدوهريك ازعٌمره ها،باصديقي وشهيدي صورت گرفته باشد.

درروز دوازدهم ماه،خداوندگناهانتان رابه نيكي بدل يم كندوبراي هرنيكي هزارهزارنيكي ديگربنويسد.

درروز سيزدهم ماه،ثوابي مانندثواب اهل مكه ومدينه برايتان ارزاني داردوبه تعدادسنگ ها وكلوخ هاي مكه ومدينه،قدرت شفاعت برايتان بدهد.

درروز چهاردهم ماه،چنان باشيدكه گويا آدم ونوح راملاقات كرده ايدوپس ازآن هم ابراهيم وموسي وسپس داودوسليمان،وگويا كه باهريك ازاين پيامبران،دويست سال خداوندراعبادت نموده ايد.

درروزپانزدهم ماه،حوائج دنيوي واٌخرويتان رابرآورده نموده وآنچه به ايوب داد،به شمانيزبدهدودارندگان عرش برايتان طلب بخشش نمايندوخداونددرروزقيامت تان چهل نوربرايتان عطا نمايدكه ازهرسمت،داراي ده نورباشد.

                                     (كتاب امالي شيخ صدوق،صفحه 81الي 85)

درروزشانزدهم ماه،براي روزبيرون آمدنتان ازقبر،شصت حٌله به شمامي بخشد،تابپوشيدوناقه اي برايتان           مي دهد،تاسوارشويدوبراي برايتان قرارمي دهدكه ازگرماي آن روز،جلوگيري كند.

درروزهفتدهم ماه،خداوندمي فرمايد:همة روزه داران راهمراه پدرانشان بخشيدم و وحشت هاي روزقيامت را از آنهابرداشتم.

درروزهيجدهم ماه،خداوندبه جبرئيل وميكائيل واسرافيل وحاملان عرش وكروبيان خوددستورمي دهدتايك سال،بعدبراي امت محمدطلب آمرزش كنندوثواب جهادكنندگان‹‹بدر››رابرايشان بدهند.

درروزنوزدهم ماه،فرشته اي درآسمان ها وزمين ها باقي نمي ماند،مگراينكه هرروزبادردست داشتن هديه و نوشيدني خنك شمارارؤيت نموده وزيارتتان كنند.

درروزبيستم ماه،خداوندهفتادهزارفرشته برايتان ارسال مي كند،تاشما راازهرشيطان رانده شده اي محفوظ دارند وبراي هرروزه ازروزه داري تان،ثواب صدسال روزه برايتان درنظربگيرندوميان شماوآتش فاصله اي قراردهند ونيزثواب كسي را برايتان ارزاني دارندكه تورات وانجيل وزبورو فرقان راخوانده باشد ونيزبه تعدادپرهاي جبرئيل،ثواب يك سال عبادت رابراي شما بدهندونيزثواب تسبيح عرش وكرسي وبه تعدادآياتي كه درقرآن وجوددارد،هزارحوري به زوجيت شمادربيايد.

درروزبيست ويكم ماه،قبرشما رابه اندازة هزارفرسخ،برايتان وسيع مي كندوظلمت و وحشت راازآن دور          مي نمايدوآن رامانندقبرشهدا قرارمي دهدوصورت هاي شمارامانندقبرشهداقرارمي دهدوصورت هاي شما را مانندصورت يوسف-پسريعقوب-قرارمي دهد.

درروزبيست ودوم ماه،‹‹ملك ا لموت››رادرصورت فرشتگان،به جانب شمامي فرستدوهراس نكيرومنكرو عذاب هاي اٌخروي رازشمابرمي گرداند.

درروزبيستم وسوم ماه،همراه پيغمبران وصديقان وشهيدان،ازروي صراط عبورنمائيدومانندكسي باشيدكه تمام امت مراسيرنموده وعريان ها راپوشانده باشيد.

درروزبيستم وچهارم ماه،قبل ازاينكه ازدنيابرويد،جايگاه خوددربهشت رامشاهده مي كنيدوپاداش هزار مريض، هزارغريب راه خداوندبرايتان ارزاني مي گرددونيزثواب آزادكردن هزاربنده ازفرزندان اسماعيل.

درروزبيستم وپنجم ماه،خداونددرزيرعرشش،هزارقبة سبزبرايتان بنامي نمايدكه روي هريك ازاين قبه ها،خيمه اي ازنورباشدوخداوندفرمايد:اي امت محمد! منم پروردگارتان وشمابندگان من هستيد.درزيراين قبه ها،تحت سايه سارمن باشيد وبخوريدوبياشاميد،هيچ حزن واندوهي براي شمانيست.اي امت محمد! قسم به عزت وجلال خودم،چنان شمارادربهشت داخل كنم كه اولين وآخرين شما،درشگفت ماندوبرسرهريك ازشمايان،هزارتاج از نورخواهم گذاشت وهريك ازشمايان رابرشتري ازنورسوارخواهم كرد،با ا فساري ازنوركه درآن،هزارحلقة طلا باشدودرهريك حلقه اي،فرشته اي كه ستوني ازنوردردستان اوقراردارد،تابي شمارواندوه واردبهشت گرديد.

درروزبيست وششم ماه، خداوندازروي رحمت،به روزه داران نظرمي افكندوهمه گناهان آنها-جزقتل نفس و قرض هاشان را-مي بخشدوهرروز،آنهاراهفتادبارازغيبت ودروغ وبٌهتان،پاك وطاهرنمايد.

درروزبيست وهفتم ماه،چنان باشيدكه گويا تمام مردان وزنان مؤمن راياري كرده ايدوهفتادهزاربرهنه را پوشانده وهزارجنگنده راياري رسانيده ايدوتمام كتاب هاي آسماني خداوندرا،خوانده ايد.

درروزبيست وهشتم ماه،خداونددربهشت جاودان،صدهزارشهيدازجنس نوربرايتان مي دهدوصدهزاركاخ نقره اي،در‹‹جنه المأوي››وصدهزارشهيددر‹‹جنه الفردوس››ودرهرشهري صدهزارمنبرازمشك برايتان ارزاني        مي دارد كه دردرون هريك ازآن منابر،هزارخانة زعفراني قرارداردودرهرخانه،هزارتخت ازدٌروياقوت وبرروي هرتختي،زناني ازحورا لعين.

درروزبيست ونهم ماه،خداوندهزاران هزارمحله برايتان مي دهدكه دردرون هريك ازآنها،قبه اي است سپيد و كنارهرقبه،تختي ازكافورسفيدقرارداردوبرروي آن،هزارتخت وبسترازسٌندس سبزرنگ قرارداردوروي هر بستري،حوري درهفتادهزارجامة ابريشمين كه برسرش،هشتادهزاردسته گيسوي بافته شده قراردارد، با دٌر و ياقوت.

درروزسي ام ماه،خداوندبراي هرروزي كه روزه گرفته ايد،برايتان ثواب هزارشهيدوهزارصديق مي نويسدوبراي هرروز،ثوابي معادل روزة دوهزارروزوبه شمارگياهاني كه به وسيلة آب رودنيل مي رويد،درجات شمارارفيع تر مي بردوبرايتان جوازآزادي ازآتش جهنم وعبورازصراط وامان يافتن ازعذاب مي دهد.دربهشت،دري به نام ‹‹ريان››وجودداردكه تاروزقيامت،بازنخواهدشد،ولي ان رابراي مردان وزنان روزه دارامت محمدبازمي كند خزانه داربهشت ندامي زند:اي امت محمد! به سوي ريان بشتابيدوامت من،ازهمين در،داخل بهشت گردند. 

15ماه رمضان

ولادت امام حسن مجتبي(ع)

شب نيمة ماه رمضان سال سوم هجري دومين امام شيعيان حضرت ابومحمدحسن بن علي ابي طالب(ع) در شهرمدينه به دنياآمد.

القاب آن حضرت:سيد،سبط،امين،حجت،بر،نقي،زكي،مجتبي،زاهد.

رنگ مباركش سرخ وسفيد،ديدگان مباركش گشاده وچشمانش مشكي بود.گونة مباركش هموارومحاسنش  انبوه وموي سرش مجعدبود.گردن مبارك درنوروصفامانندنقرة صيقل زده،ميانه بالا وشانه هايي گشاده داشت وازهمة مردم خوشروتر بود.خضاب بسيارمي كردوبدن شريفش درنهايت لطافت بود.

درروزهفتم ولادت آن حضرت،مادرش فاطمه زهرا(س)آن مولودمبارك رادرپارچة حريري كه جبرئيل آن رابرپيامبر(ص)ازبهشت آورده بود،پيچيدوخدمت رسول گرامي اسلام(ص)آورد،وآن حضرت نام مباركش راحسن نهادوگوسفندي براي حضرتش عقيقه نمود.

ابوسعيدعقيصا گويد:وقتي امام حسن(ع)بامعاويه مصا لحه كرد،مردم به نزداوآمدندوبعضي ازآنهاامام رابه واسطة بيعتش موردسرزنش قراردادند،امام(ع)فرمود:واي برشما،چه ميدانيدكه چه كردم؟به خداسوگنداين عمل براي شيعيانم ازآنچه كه آفتاب برآن بتابدوغروب كندبهتراست،آيا نمي دانيدكه من امام مفترض الطاعة برشماهستم  وبه نص رسول خدا(ص)يكي ازدوسروران جوانان بهشتم؟گفتند:آري،فرمود:آيامي دانيدكه وقتي خضر(ع)كشتي راسوراخ كردوديواررابپاداشت وآن جوان راكشت،اين اعمال موجب خشم موسي بن عمران گرديد چون حكمت آنهابر وي پوشيده بود؟اما آن اعمال نزدخداي تعالي عين حكمت وصواب بود؟آيامي دانيدكه هيچ يك ازماائمه نيست جزآن كه بيعت سركش زمانش برگردن اوست مگرقائمي كه روح الله عيسي بن مريم پشت سراونماز مي خواند؟خداوندولادت اورامخفي مي سازدوشخص اورانهان مي شودتاآنگاه كه خروج كندبيعت احدي بر گردن اونباشد.اونهمين ازفرزندان برادرم حسين است وفرزندسروركنيزان،خداوندعمراورادردوران غيبتش طولاني مي گرداند،سپس با قدرت خوداورادرصورت جواني كه كمترازچهل سال داردظاهرمي سازدتابدانندكه خداوند بر هركاري توانااست.)تقويم شيعه/ص232)

  نيازانسان به امام(ع)دراصول وفروع دين

درآن بخش ازاصول وفروع دين كه خارج از حوزة كشف عقل است وصرفا بايدتعبد حاكم باشد،نيازانسان به راهنمايي اولياي خدا واضخ وروشن است .روزه ونمازاحكامي هستندكه انسان باعقل خويش به وجوب آنها پي نمي برد،اما وقتي حجت خداولسان وحي الهي وظيفة انسان رابيان كرد،تعبدا ازآن تبعيت مي كند.

اما اكثرمسائل ديني اين طورنيست.دراصول دين،خصوصا امرتوحيد،وهمچنين دربسياري از فروع،خصوصا احكام قلبي اخلاقي،برا ي عقل آدمي روشنايي خاصي وجود دارد.توحيدخداوند مطابق فطرت وعقل آدمي است واين راكه خدا بايدازحدتعطيل وتشبيه خارج باشد،عقل كاملا تصديق مي كند.همچنين فروبردن خشم وگذشت ازخطا كاران ورعايت همسايه و...اينها اموري عقلاني هستند كه حسن آنها راعقل مي فهمد.

آنچه دراين گونه اموراهميت داردحفظ انسان درمسيرصحيح وعقلاني است واين هدف در صورتي  كه انسان به خودواگذاشته شود،تحقق نمي پذيرد.انسان نيازمندتزكيه وتربيت صحيح است وبدون آن،گرچه بسياري ازمسائل رادرابتدا بداند،ممكن است خيلي زودازمسيردرست منحرف شودوآنچه راداردازدست بدهد.

وقتي براي انسان عاقل جرقة اعتقاد صحيح به توحيدزده شود،فورا تصديق مي كند،اما افكار بشري والقائات نادرست نميگذارندهمان اعتقادصحيح راحفظ كندوانواع وساوس شيطاني يا انساني اوراازحركت درمسيردرست بازمي دارند.لذا با اينكه توحيددرمعارف اهل بيت(ع) بسيار روشن و وجداني است،امامتأسفانه بسياري ازكساني كه حتي احاديث ائمة(ع)راهم دراين مورد ديده وشنيده اند،چون ازسر خضوع وتسليم باآنها برخوردنكرده اند،نتوانسته اندخودراازتأثيرسوء افكاربشري مصون بدارندولذا به توحيدوتأويل آيات وروايات پرداخته اند.اينها مصداق آن گروه هستندكه درفكر وعمل،ديگران براهل بيت(ع)ترجيح داده ا ند وبه جاي آنكه سخن ديگران رادربارة توحيدبه سخنان ائمه(ع)محك بزنند،تعاليم ديگران رااصل گرفته واحاديث را با آنها توجيه وتأويل نموده اند.به همين جهت با اينكه مسألة توحيددرمعارف اهل بيت(ع)از بديهي ترين بديهيات است،امابربسياري ازمتفكران واهل مطالعه هم پوشيده مانده است.

پس بشردرامورغيرتعبدي هم احتياج به مربي ومعلم معصوم داردوبايدخودرابه اوبسپردتابا دستورات اووطبق برنامة تربيتي اورشدكندوازانحراف درامان بماند.وقتي درخداشناسي كه روشنترين مسألة است وضيعت چنين باشد،به طريق اولي درپيغمبرشناسي وامام شناسي ومعاد شناسي هم كه اصول و پايه هاي دين هستند،همين طورخواهدبود.زيرا جنبه هاي تعبدي دراينها بيش ازتوحيداست.به هرحال هرامرخيري ازاهل بيت(ع)سرچشمه ميگيردوبا تمسك به ايشان مي توان به آن دسترسي پيداكرد:

‹‹ اگرازخوبي يادشود،شماابتداي آن وريشه وشاخة آن وسرچشمه وپناهگاه وانتها ي آن هستيد››.

اصل وفرع خوبيها وريشه وشاخة نيكيها وابتدا وانتها ي آنها وسرچشمة همة خيرات ائمة(ع) هستند.نيكي همان است كه آنها مي گويندياانجام مي دهند.