یکی ازدلایلی که باعث می شود انسان قدرواقعی بعضی چیزها رانداند ودرنگهداری ومراقبت ازآنها تلاش کافی ووافی راانجام ندهد،این مسئله است که آن چیزرابه قول معروف مفت به دست آورده وبرای همین قدرآن راندانسته ودرنگهداری آن تلاش لازم راانجام نمی دهد.

این موردرامی توان درموردمکتب عزیزوباعظمتان تشیع نیزمصداق بدانیم، چراکه این مکتب نیزبی زحمت وتلاش به دست مارسیده است وبرای همین است که به جای پاسداشت وحراست ازآن وتحقیق وجستجودرآن برای یافتن حقایق دین ، متاسفانه به ایرادگیری وبهانه گیری ازآن می پردازیم.

چه قدرخوب است که نگاهی به تاریخ وگذشته بیندازیم وببینیم که پدران واجدادما وعلمای بزرگواروشهدایی که درراه احقاق حق تشیع کشته شدند چه زحماتی رابرای رساندن این پرچم به دست مامتقبل شدند.

آری گذشتگان مادراوج خفقان وسختی ورنج ومشقت باجان دل ازگهرگرانقدرولایت حراست نمودند تا امروز ما برسرسفره آن بزرگواران متنعم باشیم.

نمی خواهم زیاد وارداین بحث شوم،اماهمه دوستان رابه مطالعه تاریــــــــخ ودقت درآن متوجه می کنم وعلاقه مندان راتشویق می کنم که تاریخ مکتب مظلوممان راتورقی بکنند وظلمهایی که برتشیع وامامان بزرگورمان ویاران گرانقدرشان درطول تاریخ شده است مطالعه نموده وببنند چه برسرمردان راه حق وحقیقت آمده ،اما آنها باتمسک به مولای جان امیرمومنان علی(ع) سختی هارابه جان خریدند تا من وشماامروزدرهوای تقوای ایشان روزگار گذران کنیم وچه خوب است مانیزپاسدارحرمت خونها وتلاشها وخون دلهایی باشیم که دراین راه خرج شده است .