همه دوستداران اهل بیت عصمت وطهارت(ع) براین عقیده هستند یاحداقل ابرازاین مطلب می کنند که اگردرزمان ائمه هدی(ع) می بودند بردفاع ازحریم ایشان پایدارمی مانند وایشان رادرورطه های مختلف بلا وگرفتاری تنها نمی گذاشتند.

آری بارهااززبان خیلی ها شنیده اید که بیان می دارند که ای کاش ما درزمان امام حسین(ع) و در روز عاشورا می بودیم وازحریم مولای جان ، عزیزفاطمه(س) درآن عصرغربت دفاع می کردیم وجان به کف درتحت لوایش نثارجان می کردیم. یاشنیده اید که دیگرانی که حب علوی(ع) وفاطمی(س) دارند دررابطه با قضایای احراق بیت حضرتش وآن جسارتهاچه بی تابانه زبان به طعن ولعن آنانی می گشایند که مولای خویش راپس ازرسول خدا(ص) تنها گذاشته وپی کارخویش گرفته وبه دنیای بی مولای خویش راضی شدند.

وازاین دست گفتارکه بارهاشنیده ایم وخودنیزگفته ایم. اماسوالی که پیش می آیداین است که آیا فقط این مسائل وگرفتاریها ویابه عبارت بهترامتحانات الهی، فقط درزمان گذشتگان بوده وماازدوربه تاریخ می نگریم ودامن خویش راازاین امتحان پاک می دانیم.

 

                                  تنهایی وغرت         

       

به راستی این است؟آیا برای کسانی که درآن زمان نبودند دیگرفرصتی نیست تاوفاداری خویش رابه مولای زمان خویش ابرازدارند واورادرراستای اهداف الهیه اش یاری دهند.

آری عزیزان این است گواهی تاریخ . درهرزمان وبرهـــــــه ای مردم به یاری امام ومــولای خویش امتحان می شدند.دورانی به یاری مولی الموالی علی مظلوم(ع) ودورانی به تنهانگذاشتن حسن مجتبی(ع) وگوش به فرمانی اوودرزمانی به یاری مظلوم کربلا حسین(ع).

مثل امام مثل کعبه است که مردم باید برای به جاآوردن حج وشیرینی لقا کعبه، بارسفرببندند وزحمت سفربه خود داده به سویش روانه شوند وآنگه که به وصــــــال می رسند، تمامی سختی ها تبدیل به شیرینی وصال می شود.

آری، امام کعبه ای است که باید به سویش رفت وچه زیبا گفته اند:

کمال الحــــــج لقــــــــاء الامـــــــام

آری دوستان، ندای هل من ناصری که درظهرعاشورا درزمانه پیچید،امروزنیزاززبان خلف صالح وفرزند برومندش مهدی فاطمه(س) به گوش می رسد. فقط کافی است که گوش دل داشته باشی تا ندای مظلومیت اورابشنوی. امروزاوعلی زمان خویش است . نکند ماکوفیان زمانه خویش باشیم .