به يقين يوسف ما آمدني است

دوستان عزیزوبلاگی من سلام، امیدوارم که ایام خوب وخوشی رادرپناه یارمـــــــهربان داشته باشید ودر ایام پرفیض رجب خوشه چین خرمن این ماه پرخیروبرکت بوده واین حقیررانیزازدعای خیر خود فراموش نکنید.

دوست داشتم مطلبی روبه عرض مبارکـــــــــتون برسونم وطبق وظیفه ای که دارم تذکری رادررابطه باوجود مبارک امام زمان(عج) خدمت شما قلمی کنم.

اگرنگـــاهی به تاریخ ، این دیباچه عبرت آدمیان بیندازیم خواهیم یافت که حی متعال مردمان هرروزگاررا، به طریقی دربوته ی آزمایش خویش قرارداده تا سره ازناسره بازشناخته شده وهرکس به میزان عملکرد ونیات خود، صواب وعقاب برد.

اگرخوب دقت کنید خواهید یافت که درهردوره ای ازدورانها مردم به شکلی امتحــــــــان شده ودرورطه ی آن قرارگرفته اند، اما به راستی بالاترین امتحان الهی چه بوده است؟

اگرخوب بنگریم، باتوجه به آیات وروایات، متوجه این امرمی شویم که مردمـان هردوره به یاری وفرمانبری ازحجت زمان هردوره امتحان شده ودربوته ی نقد قرارگرفته اند.

فرقی نمی کند نوح باشد یاابراهیم. لوط باشد یاهود.عیسی باشد یاموسی. خاتــــــم الانبیاء(ص) باشد یا وجود نازنین امیرمومنان(ع).

آری درهردوره مردم به دعوت این انوارمقدسه وحــــــــــجتهای الهی امتحان شده اند، چراکه اینان به همانی دعوت می کنند که حق متعال می خواهد وبه آن چیزی فراخوانده ودعوت می نمایند که باریتعالی رضاست.

به دوران نوح(ع) نـــــــگاه کنید درحالیکه دروسط بیابان مشغول ساختن کشتی بود وجزعــــــــده ای قلیل به یاری او نیامده وباقی اورامورداستهزاء قراردادند.

 یابه موسی(ع) بنگرید که چه میزان مردمان بابهانه های واهی ، اوراموردآزارقراردادند ویازمـــــــــــانی که دستوربه فرمانبری ازهارون می دهد وخود به میقات می رود، به فاصله ی چـــــــــــهل روزمــــردمان ازدین برگشته وفرمان موسی(ع) درفرمانبری ازهارون رافراموش کرده واوراتامرزمرگ پیش می برند.

تاریخ پراست ازظلم وجورهایی که به حجج الهی رفته واین نیست جزتنهایی وغربت ایشان به واسطه ی تنها گذاشتن ایشان توسط مردمانی که موظف به یاری ایشان بودند.                                 ادامه دارد