به يقين يوسف ما آمدني است

امروزمقارن است باهجران بزرگ بانوی صبروبردباری ومظهرعفاف وحیا بانوی دوعالم زینب کبری(س). به خاطرارادتی هرچند ناچیزکه نسبت به این علیامخدره دارم، برخود فرض دیدم که مطلبی هرچند مختصر دررابطه بااین بانوخدمت شمادوستان وبلاگی خودم قلمی کنم.

همه ماکم وبیش باواقعه ی عظیم عاشورا که نام بانوحضرت زینب(س) نیزباآن قرین ومانوس است آشنا هستیم.امانکته ا ی رامی خواهم عرض کنم که شاید کمتربه آن توجه ودقت شده است.

نکته آنجاست که بانوی دوسرازینب کبری(س) که خود عالمه ای غیرمعلمه است به لسان معصوم (ع) و بزرگ شده مکتب علوی وفاطمی بوده وازآبشخورمعارف آن دونورالهی بهره برده ودارای احترامی بس عظیم درنزدخاندان وحی است، باتمامی این اوصاف خصوصیتی دارد که مقام اورابشترازبیش بالابرده وچون نگینی درآسمان عبودیت درخشان کرده است.

بانوزینب کبری(س) باهمه جلال وشوکت خویش نشان داده که درهمه جامطیع امام زمان خویش بوده  و در همه حال دل به فرمان مولای خویش سپرده است.

درحالیکه وجود نازنین سیدالشهدا(ع) ازوقایع آینده اوراباخبرمی سازد ومصیبات درپیش رورابرای اوبیان می کند، اودرهمه حال گوش به فرمان توصیه های برادرخویش که درعین حال حجت زمان است بوده وقول به اطاعت می دهد. واین همان چیزی است که باید باشد تاامروزالگویی برای همه دورانهاباشد.

ویا حتی زمانی که ودایع امامت به زین العابدین(ع) سپرده می شود واوحجت ناطقه ی الهی است بازهم شاهدیم که درتحت فرمان حجت خویش کارهارابه سامان می رساند ودردفاع ازحریم مولای خویش درمجلس یزیدملعون، جان خویش راسپربلاکرده وازحریم مولای خویش دفاع می کند.

وبدین گونه است که حتی به گردن امامان بعد، حق حیات دارد.آری، زینب کبری(س) تاحسین(ع) بود حسینی بودوبعدازآن نیزسجادی عمل کردوزیست.

الگوی همیشه تاریخ برای همه ی رهروان راه ولایت وامامت کسی چون زینب(س) است که درراه اعتلا ی نام حق وحقیقت ازهمه چیزگذشت وگوش به فرمان مولایش روزگارراسپری کرد تاآنکه درچنین روزی پس ازادای وظیفه به ندای حق لبیک گفت وبیراه نیست اگراوراشهیده بنامیم که مصیبات کربلا اوراپیرکرد وداغ حسینش توان زندگی راازاوگرفت که اوبه نفس حسین زنده بودوبس.