نمی دانم اگرماه مهمانی نبود ماباید چه می کردیم؟اگررحمت واسعه ی الهی نبودبااین بارگناه چه می کردیم؟ اگرندای منادی بلند نبود ومابندگان را به بازگشت وانابه توصیه نمی کرد چه می کردیم؟الله اکبرازاین رحمت وبخشایش! دیگرخسته شده ای ازدست خودت وکلنجاررفتن باخودت.هرروزباخودت عهدآدم شدن می بندی.اماچه سودکه بازفراموش می کنیم که چه کرده ایم وقرارمان چه بوده است.

امارمضان چه میکند.آی آدمها که زیربارمعصیت خمیده اید برشماباد رمضان که ماه رحمت واسعه وفصل توبه است.هرچه کرده اید کرده اید، حال وقت دیگری است. وبیچاره آن کس که رمضان بیاید وبرود و بخششی برای خود نخرد.

عجیب است عجیب. باب رحمت بازوخدابه بهانه حسنه می دهد وخوشا آنکه برباید حسنات را که مومن زرنگ وموقع شناس است.

وشبهای قدرکه اوج صیقل روح است تا توآشتی کنی وخودرابشویی دردریای رحمت الهیه. بهاری است رمضان . جانهای مرده وزنگارگرفته رانوری می بخشد به یمن صاحب لیالی قدر.

خوشابه حال آنانکه خوشه چین خرمن رمضانند وبا توجه وتوسل به فکربازگشتی دوباره اند تا باشکفتنی نو، منتظرجاده سبزانتظارباشند.

دوستان بیاییدهم داستان شویم ودعاکنیم تادراین لیالی قدرامضایی پای برگه مجوز ظهور مولایمان ثبت شود و دل غمگینش به مژده ظهوربا سرسعادتش شاد ومسرورگردد.آمین