برای رفتن به مجلس بانوی دوسرا فاطمه زهرا (سلام الله علیها) از خانه  بیرون می زنم تا من نیز خود را شبیه به امام زمان خویش کرده و او را دراین مصیبت عظما یاری نمایم. باورم نمی شود همسایه ما این روز را وقتی مناسب دیده تا با اقوام و بستگان به گردش و تفریح بپردازد. باورتان می شود در روز شهادت بانویی که همه هستی خود را درراه اعتلای نام ولایت داد اینان خنده کنان در حالیکه بساط  خوشی را تدارک دیده اند به سمت خوشیهای خود می روند و انگار گویی درایام سال برای تفریح و خوشگذرانی روز دیگری پیدا نمی شود.
بغضم می ترکد و خونم به جوش می آید و از فرط ناراحتی نمی دانم چه کنم . این را بگذار کنار همه نامهربانیهایی که در حق این مادر مهربان روا می داریم . تا همین دو سه روز پیش در همین مشهد ما مجالس عروسی و شادمانی برپا بود . تلویزیون ما هم که مردم را پای جعبه جادو میخکوب کرده بود تا در ایامی که مهدی زهرا (علیه السلام)  شال عزای مادر خویش را برگردن دارد و از مصیبت جانکاه مادر شب و روز نمی شناسد مردمان به خنده و شادی باشند و اشکهای امام زمانشان را پای سریال های طنز صدا و سیما به خنده جوابگو باشند. به راستی ما چه قومی هستیم ؟ ما چطور پیروانی هستیم که در داعیه داری ید طولایی داشته و خود را شیفته و دلباخته امامان خویش می دانیم و پای حرف که باشد حرافان خوبی بوده و هر کدام از ما ملایی می شود در زمینه دین مداری و در این عرصه سخنها داریم به پهنای فلک!
آنقدر ناراحتم که نیمدانم چطور این جملات را برای شما ردیف کنم و تندی بیش از حد کلام من شما را آزار ندهد . آخر چه قدر بی حرمتی ! چه قدر بی معرفتی! چه قدر به فکر خود بودن!
وای که چه قدر فریاد  دارم تا بزنم و بگویم امام عصر ما را ببخش . به بدی ما نگاه نکن . ما را به بزرگی خویش ببخش و از ما در گذر . اینها را بگذار به پای بی معرفتی ما ، که اگر کمی معرفت می داشتیم با شما اینگونه رفتار نمی کردیم .
فاطمه (سلام الله علیها) دست به دامان مولایش شد و از حریم مولای خویش دفاع کرد و راه امام شناسی و دین مداری و شناخت حق از باطل را برای ما روشن کرد تا امروز من وشما دستمان ازدامن مولای خویش کوتاه نماند . امروز فاطمه  بامظلومیتی که درک بشری از درک آن عاجز است مورد هتک حرمت قرار گرفت و همه بلاها را به جان خرید تا ما راه درست زیستن را فراموش نکنیم . او جاودانه شهیده راه ولایت است که با خون پهلو و بازو و سینه خود بر ای همیشه بر تارک عالم سند حقانیت مولا و امام زمان خویش را به امضاء رسانید .
و در این راه محسن ششماهه او نیز شریک مجاهدت مادر شد تا همگان بدانند که فراموشی غدیر را چه تاوان سختی است . آری غدیر را به فراموشی سپردن آنی می شود که زهرا به در خانه یک یک حاضران در غدیر رود و از آبروی خود گرو بگذارد تا مردمان حقیقت تاریخ را کتمان نکنند و به آنان احتجاج کند که انسیتم یوم غدیر خم . آیا غدیر را به فراموشی سپرده اید .
عزیزان هواسمان باشد که به فراموشی سپردن مجاهدتهای مادرسادات کمال بی معرفتی به آن بانویی خواهد بود که جان در راه ولایت سپرد و دست از دامان مولایش برنداشت . و بدانیم که زهرا (سلام الله علیها) محبوبه درگاه حقی است که خشنودی و غضب او منشاء خشنودی و غضب خداست.
امروز بهترین احتجاج دراثبات ولایت آن است که بدانیم به فرموده پیامبر رحمت کسی که بدون معرفت امام زمان خویش از دنیا برود به مرگ جاهلیت مرده و انسان فهیم و دانا به خود خواهد گفت که سیده نساء عالمیان وآن بانویی که سرامد بانوان عالم است بر بیعت کدام امام رخت از این جهان بر بست و مولای او که بود؟
کسی که جواب این سوال را بداند دیگر در راه خود اندکی شک و تردید نخواهد داشت که همانا فاطمه امضاء کرد به خون مظلومیت خویش حقانیت ولایت را .پس بیاییم در راه اعتلای فاطمیه که همانا اعتلای مظلومیت و حقانیت مکتب است سنگ تمام گذاشته و یاریگر امام زمان خویش باشیم .