دوباره ایام نیمه شعبان و روزهایی که برای منتظران و شیفتگان تشنه حضور منجی عالم بشریت ، حال و هوایی خاص دارد. نمیدانم ، اما گاهی اینطور احساس می کنم که قرار است اتفاق خاص و غیر قابل پیش بینی رخ دهد. این حس را سالیان سال است در ایامی چون سوم شعبان یا نیمه شعبان یا عید غدیر و... دارم . نمی دانم به هر حال حسی است که در درون وجودم با لذتی خاص و غیر قابل وصف آن را درک می کنم و آن را حس بدی نمی دانم ، هر چه هست حال خوش و غریبی است . نیمه شعبان روزی که مهربان پدر ما و کعبه آمال تمامی انبیا و امامان و صلحا و اولیاء خدا ، گام به عرصه گیتی می گذارد تا شروعی باشد برای تحقق وعده حتمی و قطعی خدای متعال که همانا حکومت خوبان و نیکان بر این عالم در سایه محبت و عدالت و تکامل عقول انسانی است.
او که نتیجه بعثت تمامی انبیا و کامل کننده راه امامان و مصلحان عالم است . آن سروری که وعده نهایی خدا را محقق می کند به حکم الهی و تضمین خداوندی که خود منتظر است و ذخیره خداوند بر روی زمین را برای این امر مهم محفوظ داشته تا آدمیان تشنه عدالت و خوبی ، او را جانانه بطلبند و بخواهند و خستگی ناپذیر در راه انتظار خویش از خدای متعال فرجش را استغاثه کنند و بدانند که این امر بر خلاف منکرین و معاندین نزدیک و قریب است و صبر کلید راه آنانی است که به آخر راه می نگرند و سختی و مرارت مسیر آنها را نا امید ودل خسته نمی کند . آری منتظر چشم بر راه است و در این وادی خود را نا امید نمی بیند بلکه چشم به فضل الهی دوخته و با توشه صبر و دعا و اعمال صالح به وعده الهی دلخوش است و به طعنه اغیار و کوته نظرانی که بیگانه دیار انتظارند وقعی نمی نهد و خوش است به آنی که مولایش او را زنده دل و دل قوی در راه یار نظاره می کند و سرمایه اش محبت اوست که خریداری چون یوسف دوران دارد.
حالی است این حالت انتظار که با دورنمای ترسیمی از سوی خداوند همراه است و تو می دانی که این قافله را خوش سرانجامی است و گرچه دراین مسیرسرزنش است و نگاههای متفاتی از آدمیان که می گویند اگر یار سفرکرده آمدنی بود باید می آمد و گره از کار شما وا می کرد.
اما نمی دانند که خدا غربال می کند و غربال می کند و به امتحانی عظیم چون غیبت یار، مردمان را می آزماید که اگر او درظاهر نیست اما چون خورشید پشت ابرخیر و برکتش عالم را فرا گرفته و کافی است چشم دل باز کنی و الطاف یار به نظاره بنشینی . امتحانی است این امتحان یاری امام که مرد مان پیش ازاین را به این قصه آزمود و آزمود و آزمود تا به ما مردمان رسید تا ما نیز، مشق خود کنیم و نامه خویش بنویسیم که کوفی هستیم یا از دیار فنای فی الحجه .