امروز هفتم صفر سالروز شهادت کریم اهل بیت آقا امام حسن مجتبی علیه السلام است . آن آقای بزگواری که یک عمر مظلومیت را به دوش کشید و صبر را شرمنده خویش کرد . آن امامی که هم بیرون از خانه و هم درون خانه از شر دشمنان در امان نبود. کریمی که که سائلان خانه اش را برای خود پناهگاهی می دانستندکه دستشان را خالی نخواهد گذاشت.آن آقای مظلومی که قاتل مادر را می دید و دم فرو می بست . در بالای منبر بر پدر بزرگوارش لعن و ناسزا نثار می کردند و او که حجت خدا بود مامور به صبر و متانت بود .آری امروز به روایت اصلی و معتبر سالروز شهادت امام دوم ما شیعیان است . بهتر است بدانیم که قول شهادت امروز از روز ۲۸ صفر قویتر است.

باید مرا گلیم مسیر نگار کرد
زیر قدوم فاطمی اش خاکسار کرد
فخر علی و فاطمه بر تو عجیب نیست
جایی که خدا به داشتنت افتخارکرد
من که دست به سمت کسی دراز نکردم
نانت مرا به شغل گدایی دچار کرد
باید به بازوی حسنی ات دخیل بست
ورنه نمی شود که جمل را مهارکرد
خشمت نیاز نیست در آنجا که می شود
با قاسم تو قائله را تارو مار کرد
هرچند آفریده است خدا چارده کریم
اما یکی از آن همه را سفره دار کرد
مارا نشاند سر سفره شما
این کشتی حسین که ما را سوارکرد